Sırra Nasıl Erdim Şiiri - Sadık Kocabaş

Gönül turnam uçtu, dosta yöneldim,
Suna boylum ile semaha geldim,
Hünkar eşiğinde nefsimi deldim,
Zat-ı Ali kulu sırrına erdim.

Hızır yoldaş oldu, seyran eyledim,
Cana ocak olup, ikrar söyledim,
Dünya hevesini candan eyledim,
Nur-ı hakikatın sırrına erdim.

Dergah kapısında ferman okundu,
Erenler nefesi ruha dokundu,
Kibir hırkasından gönül sakındı,
Canan vuslatının sırrına erdim.

Efendi katında edep takındım,
Ciğer parem yandı, nar-ı yakındım,
Seyyah olup cümle dilden sakındım,
Yolun süzgecinin sırrına erdim.

Zöhre yıldızıyım, gönlüme doğdum,
Karanlık geceyi ışığa boğdum,
Benlik deryasını ummanda boğdum,
Beka lezzetinin sırrına erdim.

Dervişler bakışır, bu ne haldir der,
Dede post üstünde şaşkın kalır ter,
Hangi kaynaktandır sendeki bu fer?
Menzil muradının sırrına erdim.

Ne bir söze benzer, ne eski söze,
Mana sığmaz oldu gör ki bu öze,
İlim deryasından indim merkeze,
Varlık aynasının sırrına erdim.

Kalemsiz Şair'im, sustu dillerim,
Gönül bahçesinde açtı güllerim,
Hakk’a kurban olsun aciz hallerim,
Aşkın mühürünün sırrına erdim.