Issız çöllerim var benim, kupkuru topraklarım,
Hayat, tüm acımasızlığıyla vurdu gerçekleri yüzüme yüzüme,
Ay yandı, Güneş tutuldu, bahçemde filizlenip açan gonca güllerim soldu,
Her bir kök elimde kalmışken paramparça,
Neresinden tutayım bu hayatın.
Bir gün çıkıp da karşıma ummadığım diyarlardan, hiç beklenmedik,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta