Sır Dağların Ardından Şiiri - Sadık Kocabaş

SIR DAĞLARIN ARDINDAN
Gönül köşkün harap, talan olsa da
Sırrımı kadim bir taşa yazarım.
Gözlerin ferinden nurlar solsa da
Hasretin kabrini boşa kazarım.

Deryada katreyim, ummana daldım
Hakikat bahrinde bir nefes aldım.
Dostun cemalinde takılı kaldım
Ezelden ebede yolu çizerim.

Şu fani mülkünde bir garip mihman
Zahiri dertlidir, batını derman.
Göklerden inse de o kesin ferman
Vuslatın bendini tek tek bozarım.

Dört kapı önünde diz çöktüm durdum
Varlıktan sıyrıldım, özüme vardım.
Yâr elinden içip murada erdim
Cihanın içinde sessiz gezerim.

Ateşlere düşsem, külüm savrulmaz
Aşkın kazanında pişen kavrulmaz.
Bizde giden yoldan geri çevrilmez;
Son sözü mühürler Kalemsiz Şair