İmara namzet, hanümanlar yurdu
Arza çil çil kubbeler serpiyordu
Minareler dini haykırıyordu
Cihan, Sinan’ı böyle tanıyordu
O, sanatta rakipsiz bir insandı
Çizgi ve renk ki; Sinan’da imandı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




mekanı cennet olsun her eseri bir harika. güzel bir anma şiiri elinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta