Sinan Tolay Şiirleri - Şair Sinan Tolay

Hiç kimsem yoktu, sen vardın.
Herkesim vardı, sen yoktun.

Anladım şimdi
Yobaz adamlar nasıl yıkıyorlar sevgi dolu şehirleri.

I
Yine yalnızım,
Ne kadın,
Ne aşk kokusu bu sabah,
Yine gül kokulu gökyüzü,

Yeşil gözlü bir oğlandı,
Elleri nasırlı; köpük köpük,
Elleri beyaz taşlarda,
Bağıra bağıra koşuyordu sahalara,

Koşan adamlara tezahürat tuttururdu,

Siz hiç
öpülmüş leş gördünüz mü
ağzında kanla?
Ben gördüm.
Hem de ne sıyırmak kanla
ağızlarını yalayarak adeta.

Zeynep güneş düşüyor, bak
Aman aman, bak; ne kadar ıslak
Bak bak Zeynep bak ne kadar güzel kurutuyorum, bak

Zeynep güneş düşecek aman dikkat