Sinan Özgezer Şiirleri - Şair Sinan Özgezer

Çok özlemişim le daye doğduğum yeri
Yollarım kapanmış gidemiyorum
Yılların özlemi çökmüş içime
Ben o toprakları çok özlüyorum

Hawar köyümüzü yakıp yıkmışlar

Ne haldeyim nasılım kimse bilmez
Doğuştan beri ağlarım yüzüm gülmez
Gelen vurur giden vurur çilem dinmez
Ben Böyle Hayatı Ben Neyleyim.

Gözlerim yorgun yüzüm hayata darılmış

Kurşunlara gelipte öldünmü sanki
En kısa zamanda seninle görüşeceğiz
Ne yapsan elimden kurtulamazsınki
Bir kurşun sana bir kurşun bana
Beraber ikimizde öleceğiz.

( Kaderimle Savaştım )

Kimsesizim dünyaya geldim geleli
Ne günüm beli ne gecem beli
Hep ağladım kendimi bildim bileli
Kaderimle savaştım bu güne kadar

Ez dıgerım te nabinım ax le rındamın
Çawe xe lıte dıgerinım ax ewinamın
Jı eşka te ewindarım dıl birinım
Edi were delalamın tü sebramın.

Ax rındamın ez bete nıkanım

Ben seni yalnız seni sevdim
Senden başkasına gönül vermedim
Senin için canımdan hayatımdan geçerim
İnan senin için bu bedeni kurşunlara dizerim.

Ben seni ölümüne delicesine seviyorum

İstediğin oldu gör bak ben ne haldeyim
Sayende ayyaş oldum bak bir serseriyim
Sokaklarda başı boş gezen deli divaneyim
Eserinle gurur duy tebrik ederim.

Bedua edemem sana ilk aşkımdın

Dokunmayın ona Allah aşkına
O benden bütün olmuş bir can gibidir
Bu sevgiyi ne olur çok görmeyin bana
Onsuz yaşayamam tek ümidimdir.

Yalvarırım ne olur benden ayırtmayın

Ben her yerde seni ararım
her yere bakıp dolanırım
benim nazlıcanım nerde
gelen giden den sorarım
benim kara gözlüm nerde
göçmen kuşlara sorarım.

Tu jimin duri ez te nabinim
Ez hesretate dikşinim
Edi vere nazlicanamin
Ez xorteki dıl birinim

Vere vere tu yaramin