İSTERİM Kİ
Gülümsersin ya gülüm
Güller açar yüzünde
Gözlerinde aşka kanarım
Can katarsın canıma
KIZIL KARA
Kızıl toprağın oğluydu Mehmet,
Kara elmasın sevdiği Karaoğlan.
Her gün daha gün doğmadan,
Dokunmadan hasreti yüzüne,
Vurulduk yine bir gece
Sinsi bir pusuda
Kızıl bir sisin içinde
Ölme! Ölemezsin!
Kalk! Yüreğim! Kalk!
Kabası çok sever insanın hele de krallara layıksa
Oturana yapışıverir ömürlük olsun istenir
Laf dinlemez eder alışanı oturdukça kibirlenir
Taht sanır bahtına sevinir umursamaz hesabını
Uğruna canlar çıkar kanlar akıtılır vebal yüklenir
Kalmaz yine de kimseye Sultan Süleyman gibi
KÖPEK
Mağrurdu solsa da kızgın güneş,
Sensizdi şuh kahkahalarda sokaklar.
Hazandı, çalışsa da gök kuşağı ressamlar,
Yüzüm yerde dolaşıyorum, yaslı yollar.
Hani o ateş boranlarında
Sensizlikte savrulurken seninle
Narla girmiyor mu aniden
Dağıtarak soldan hasretin
Mahşeri unutuyorum yangıdan
Yüreğim elimde kalıyor
KORKUSUZ II
Korkularım olmadı karanlıktan yana,
Yüreğimde nur sevdam volkan,
Nereye gittimse içimde nar gibi,
Yanarken korkmadım ölümden yana.
Ne güzel sevmiştim seni
Bilmeden…
Sen varsın diye karalar âlemini
Yalan dünyada yalancıktan
Oyunumuz sevdaydı kör ebelisinden
İsterdim ki gülsün sevdiklerim
Benim gülümsediklerime
Nerden bilebilirdim ki
Herkesin bir yarası varmış sinesinde
Gocunurlarmış hissettirmeden
Dilimin eleğinden dökülen tanelere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!