Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İşçinin alın terini, gaspa yeltenen kişi,
Riyadan öteye geçmez, yaptığı her bir işi,
Onlar bin bir surattırlar, her kılığa girerler,
Şeytana takılı olur, onların inanç fişi.

Alın teri olmayan piyango benim değil
Yerel renk taşımayan, tangolar benim değil
Pevlivan benden biri, rambolar benim değil
Diyorum ki kardeşim, yalnız Allah'a eğil

Vakitsiz bir zamanda,
Geldim durdum kapında,
Çalayım mı kapını,
Heyecan var şuramda,

Madem ki insan doğdun
İnsan kalmaya çalış
Fıtrat ile doğruldun
Bari fıtrata alış.

Hayır hayır alışamam, alışamam sensizliğe,
Yansam da kül olsam da, düşsem de çaresizliğe,
Düşünmesi bile çok zor, düşündükçe ölüyorum,
Yaprak bile hareketsiz,alışamam sessizliğe.

İlk günler zor olsa da zamanla alışırsın
Ortama alışmaya sabırla çalışırsın
Mütevazi olmayı sakın ola unutma
Önce kendinle sonra çevreyle uzlaşırsın

Unutma gittiğin ev senin kalıcı evin

Ey kibrin atına binen
Tekebbür haramdır dinen,
Yoksa mümin değil misin,
Kibirle günah edinen,
Yükseğe çıktı sanıyor
Alçalıp çukura inen.

Düne takılıp kalma
Alacağın dersi al,
Alçak ile alçalma
Denize mayanı çal.

Hepimiz Hak'tan geldik ve Hakka döneceğiz,
Allah verdi bu canı, bırakın Allah alsın,
Her yanıp sönen gibi, bizler de söneceğiz,
Can almak isteyenler, dibden dibe alçalsın

İnsanlıktan nasibini almamışsa bir kişi
Alavere dalavere, kişinin bütün işi
Herkes bilir ki iblistir onun tek danışmanı
Cehennemde olacaktır kişinin dirilişi