Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ben umiyam bacımdan,
Bacım öli acından,
Ne onda var ne bende,
Dünyamız olmış zindan.

Kar yağdı tene tene
Bağda kaldı serpene
Siveregın kızları
Bi tenedir bi tene

Farklı düşündün diye, senle bağımı kesmem,
Benim gibi ol diye, sana gürleyip esmem,
Düşüncemi yaşamam, örnek olmam gerekir,
Sen de fikrini söyle, demem ki ben değişmem.,

Allah'tan utanmayan, kuldan mı utanacak
Ne kadar söylesen boş, ölünce uyanacak
Her türlü melaneti işler dünyalık için
Azrail can alınca bir zahmet uslanacak

Azrail canımı istedi benden
Takdiri İlahi sorulmaz neden
Emanetti zaten canda ki beden
Başımla gözümün üstüne dedim
Bütün borçlarımı bir bir ödedim

Cebrail imanımın vazgeçilmez unsuru,
Saati geldiğinde İsrafil üfler suru.
Mikail'e işlemez hiç bir gücün sansürü,
Azrail ifşa eder, dünyanın kalmaz sırrı.

Karuna kalmayan dünya sana mı kalır sandın
Ölüm bana gelmez diyorsan vallahi yandın billahi yandın
Azrailin hiç kimseye torpili yoktur bilesin
Artık geçmiş olsun diyorum çünkü musallada uyandın

Azrail mi söz konusu,o her zaman yanımızda,
Varlığını kabul ettik, yaşatırız anımızda,
Onunla dost olmak gerek, yoksa üzülen oluruz.
Ben burdayım dediğinde, bir şey kalmaz canımızda.

Dün saddam bugün esed,
Sırada nice zalim,
Yerdeki bebek cesed
Budur benim sualim
Var mı geçerli mesned,
Hadi söyle muallim

İster zalim ister mazlum hatta hatta Peygamber
Bu dünyayı terk ettiler Azraille beraber
Darül ukbaya giderken Azrail oldu rehber
İster elli ister yetmiş isterse yüz yaşasın
Zalim günahından başka ne götürdü beraber