Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her şeyi bilmen için kendini bilmen yeter
Ey kendini bilmeyen, olamaz senden beter,
Kendini bilmiyorsan, gül de yok bülbül de yok
Senin olduğun yerde, yalnızca baykuş öter

Geçerli bir ölçün olsun, öncelikle kendini tart,
Sen ölçüne uymuyorsan, kimlere ne diyeceksin,
Sorun sende ise çıkar, kendine bir kırmızı kart,
Kendine gücün yetmezse, susmasını bileceksin.

Sonsuzluk fikri her zaman aklımı başımdan alır
Fani olan her bir varlık, sanmayın durakta kalır
Sakın görüntü sanmayın, niyetler Hakka ayandır
Kendini tavanda sayan, tabana doğru alçalır

Hiç kimseyi yok sayma,
Düşmanını çok sayma,
Kendini tok gör amma,
Misafiri tok sayma.

Kendini uzak tutma, gölgene de razıyım
Yüreklere yerleşmiş, sevgi denen yazıyım
Leyla'nın Mecnun'uyum, Aslının da Kerem'i
Sevmeye odaklanmış, yüreklerin nazıyım.

Söylem ve eylemini, kalibre et doğrula
Gerekirse kendini paşa paşa sorgula
Kendine torpil geçme, hatta acımasız ol,
Kimse yargılamadan, sen kendini yargıla

Kara topraklar insanların, aynası bilmez misin?
Yüzünü dön toprağa bir bak,kendini görmez misin?

Sen hala ne ararsın,
Söyle neye yararsın,
Arananı bilmezsen,
Toplum için zararsın,
Kendin için zararsın.

Bir hafta daha bitti
Yaşanan dünle gitti
Olanlardan ders alıp
Kim kendini eğitti

İnsanlık insanım diyenlere has
Hiç kimse diyemez sen kendini kas
En büyük sorundur yürekte ki pas
Sonrası malumdur her evde bir yas