Adem'den günümüze,
Topraktan genimize,
Elif'inden y'sine,
İnandık dinimize,
Güvendik Rabbimize.
Kendini düzeltmeyen, eli nasıl düzeltsin,
Neye iman etmişse, onunla amel etsin.
Ben Müslümanım diyorsan, yaşamınla örneksin
Örnek olamıyorsan, hem hain hem ibretsin.
Gümüş kemer belinde,
Mektubum var elinde,
Bulutlar dolaşıyor,
Gözlerimin selinde.
Sanılıyor Nuh kaptan,
Gemi batardı çoktan,
Nuhu Nuh yapan Allah,
Düşürmez Nuhu çaptan.
İbrahim de yanardı
Ölüm bana haber saldı
Azrail kapımı çaldı
Sahibine verecekmiş
Elimden tapumu aldı
Elime verseler güneşi ayı,
Birden gayrı bilmem başkaca sayı,
Muhammed'(S.A.V.) in ayrı yeri var bende,
Severim Musa'(A.S.) yı hem de İsa'(A.S.) yı.
Elimi uzattım, kim olursan ol,
Benliğimi attım, dedim insanım,
Ben aciz bir zattım, önümdedir yol,
Var olan her varlık Haktan ihsanım
Geceye döndü akşam
Çekilmez oldu yaşam
Elim var ayağım var
Kullanmam yoktur maşam
İyi günde seninle,
Kötü gününde elle,
Olanı iyi tanı,
Ona bakma güvenle.
Perşembeden Cumaya
Eller açık semaya
Muhtaç olmayan yoktur
Yapılacak duaya




-
Sema Sefa
-
Atila Yalçınkaya
-
Ömer Yalçın
Tüm Yorumlarsüper bir dörtlük çok beğendim maaşaallah
Yürekten kopan bir fırtına imiş, şiiriniz.
Herdem arar babamızı yollarda gözlerimiz.
selam ve dua ile
Sevda Kenti'nin Öyküsü’nü dinlemek ister misin?
İstersen son şiirime bir göz at… Sevgilerle.