Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gerçekten iyi insan olmaksa amacın,
Hiç endişelenme meyve verir ağacın.

Ocak ayının yirmi altısında
Kişi her ne yaptıysa tartısında
Terazide eksi ağır gelmesin
İyilik ve güzellik artısında

Gitti Şubat geldi Mart
Sen önce kendini tart
Günahın ağır ise
Görürsün kırmızı kart

Yeni bir haftaya yelken açtık
Çevremize gülücükler saçtık
Günü gelince solmaya mahkum
Adına İnsan denen bir ağaçtık

Kasımdan Aralığa
Son verin ağalığa
Ağalık insanlığı
Gömecek karanlığa

Yirmi dokuzdur Eylül
Solmak üzeredir gül
Nasıl ağıt yakmasın
Halı perişan bülbül

Ramazan bir misafirdir
Onu iyi ağırlayın
Çok değerli bir safirdir
Konuşun hiç bağirmayın

Yalnızlık olmuş adım
Kalır mı ağız tadım
Var ile yok arası
Yapılan her tadadım

Dün hafızalarda kayıt altnda
İnsan insanlğa sahip çıkmalı
Her insan eşittir Hakk'ın katında
Yarına umutla herkes bakmalı
Senin umudundur alın çatında
Herkes en azından bir mum yakmalı

Muhtaçlığım Hakkadır
Acizliğim vakadır
Sözüm kendini bilmez
Ukelâ ve ahmakadır