Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

RUHUMUN DİRENİŞİ

Dokuzuncu köy de bitti, var mutlaka onuncu köy,
Susarsam hesap soracak, yetim üzerindeki tüy.
Mazlumlar hüzün içinde, zalimler yapmakta toy,

RUHUMU KUCAKLADI

Dileğim olsun diye, el açmışım Allaha,
Yüreğimin sesiyle, yalvardım daha daha.

Çektiğim her acıyı, anlattım birer birer,

Bu ne bitmez gurbetlikmiş, kodeste gibi ruhum,
Gemi daha bitmedi mi, neredesin ey Nuh'um
Avuçlarım gökyüzüne doğru kanat çırptılar,
Bir şifaya odaklanmış garip kalbi mecruhum.

Fıtratımdan haberdarım, ondandır bu ahvalim,

Ben boş ses çıkaran tenekeyim
Dolduran doldurursa ses çıkar
Derdim olsun ki ben de çekeyim
Dertsizlik benim ruhumu sıkar

Herkese Hakkı duyur,
Sanma ki şeytan uyur,
Nefsin doymak bilmiyor,
Bari ruhunu doyur.

Üşüttüm gidişinle düşüncemi aklımı,
Yüreğimi almışsın, sende hala saklı mı,
Ya bana iade et, ya aklıma sahip çık,
Seni isyan etmekte, yoksa ruhum haklı mı.

Olanlardan şok ÜZÜLDÜM
Sanmayın ki size ZÜLDÜM
Canlı gibi görünsem de
Ruhum ile çoktan..ÖLDÜM

Ne olursun üzülme bekleme artık beni

Kapatmalısın artık açık kalan perdeni

Sana söz verdiğimi inan ki unutmadım

Ne sana ne kaderime isyanım kendimedir
Akmak isterken gözyaşım sitemim bendinedir
Söz konusu sen olanca ikbali düşünemem
Çaresizlik girdabında, ruhum lime limedir.

Doğduğum günden beridir, gece gündüz yürüyorum
Derdimi koltuk altına, tomar edip dürüyorum
Dünü dünde bıraksam da, dünden dersimi aldım
Ruhum menziline vardı, bedenimle çürüyorum