Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mart ayının onunda
Her şey biter sonunda
İnsanlık var mı yok mu
Gündemde ki konunda

Bir Fidan yetmez bize,
Fidanlar çoğalmalı,
Yalvardık Rabbimize,
Bulutlar dağılmalı,
Her kim ki düşman bize,

Ben bir garip ozanım
Okuyanım yazanım
Su-i niyetten uzak
Sevgidir hüsnü zannım

Gün Kasım ayının yirmi yedisi
Rehber kıl ayeti ve de hadisi
Umudu yitirme hadi bir gayret
Kalkmak üzeredir Nuh'un gemisi

Yaşa da görelim, var git bin sene,
İlah mı sanmışsın, yoksa kendini,
Azrail binince, bir gün ensene,
Bir gibi görürsün, yaşanan bini.

IŞIĞA HASRET

Tünel uçsuz bucaksız, bense ışığa hasret,
Her çözüm kabulümdür, hiç seven eder mi ret,
Her nereye baktıysam, her nesnede sen varsın,
Ruhumu bile yaktı, gönlümdeki hararet.

Bir gonca gül gibiyim gönlümü hiç açmadım

Ne sevdim ne sevildim sevgiyi hiç tatmadım

Estin şu yüreğimden ılık bir rüzgar gibi

Atmış sekizler yetmiş sekizler, gençlerimizi kaybettiğimiz yıllar,
Birer birer kayboldular gökyüzünden, parlayan o büyük yıldızlar.

Gidiyoruz birer birer
Hadi artık gel diyor yer
Her konan bir gün göçer
Gitmeyen kim gitmeyen kim
Gidene ne yapsın hekim

Fıtratı yaşayın derim,
Budur herkese önerim,
İnsanlıktır benim davam,
Bu davada ben bir erim.