Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gençleri çeken çekene
On iki Eylül misali
Kötülük eken ekene
Bakın herkes tasalı.

Kazalardan sakının
Sağa sola bakının
Yola çıkan her kişi
Belki de en yakının

Ölüme çok yakınız
Ölenlere bakınız
Cehalet düsmanımız
Bari bir mum yakınız

Kusuruma bakmayın diyemem hiç kimseye
Kusuruma bakın ki yanlıştan kurtulayım
İnsanlık konusunda sahibim bir hisseye
Yoksa kusurlarımla nasıl insan kalayım

Bakın ne yolumuzdan döneriz
Ne de başkaca bir yol deneriz
Kurtuluşun anahtarı olan
Allah bir Muhammed Haktır deriz

İnsan doğduk insan kalmaktı amacımız
Ne kadar sarp olursa olsun yamacımız
Ağacı kesen baltanın sapı misali
İnsanın Hakka ihanetidir acımız

Bana benden yakın sen
Beni benden sakın sen
Tabibisin bilirim
Derdin ve firakın sen

Var olma sürecinden habersizse eğitim,
Kendini tanımayan, demesin ben yiğidim.
Bilinçten uzak isem, canlı değil meyyitim
Bana beni anlatan, eğitim istiyorum.

Akarsular çağlıyor, gözümün pınarından
Fırtınalar esiyor, hayatın kenarından
Tutuştu yandı kalbim, hasretinin narından,

Çekip gittin gideli güneş doğmuyor bana
Yüreğim şerha şerha yağmur yağmıyor bana

Senin tüm haklarından, bana da verilmiştir
Yeter ki haklarımın önünde duvar olma
Haksızlık defalarca Kuran'da yerilmiştir
Haksızlık yapan diye mağdurlarca anılma