Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yıl İki bin on altı yirmi sekiz Aralık,
Güneşi bekliyorum, bitmek bilmez karanlık,
Mana prangalarda, maddeyse baş köşede,
Ben insanlık diyorum,diyorlar kaç paralık.

Vaat üstüne vaat
Günde bilmem kaç saat
Hem bugün hem de yarın
Etmek isterler rahat

O muhteşem sona doğru, adım adım varacağım
Canı çıkmış bir bedenle toprakları saracağım
Yüce divana çıkınca, hazırolda duracağım

Bu dünyayı düşünecek, ne halim ne takatim var
Bilmiyorum o menzile, kaç günüm kaç saatim var

Zaman gece yarısını aştı,
Geceden sabaha doğru taştı,
Sanırım uyku vakti geldi,
Tutmamız gereken uyku kaçtı.

Kaderden kaçış yoktur kaçtığın yerdir kader
Eylem ve söyleminde dedin mi Allah ne der
Ne yapar ne söylersen kayıtlara geçmekte
Fıtratına tabi ol ölüm gelene kadar

Tekamüle yelken açtım,
Bencillikten bize kaçtım,
Yürek dolusu sevgiyi,
Bütün insanlığa saçtım.

Yeni bir sayfa açtın mı
Herkese umut saçtın mı
Dün yaptığın günahlardan
Tövbe ederek kaçtın mı

Yüreğimden damla damla, hece düştü sözüme
İnsanlığın acıları, doluştular gözüme
Ne olur bir söz söyleyin, kavuştursun özüme,
Bu yazdığım şiir değil, bunlar benim göz yaşım,

Gönlümden geçenleri, anlatmama gerek yok,
Bana rol biçenleri, tanımana gerek yok,
Razıyım kaderime, sana da sitemim yok,
Mutlu olmandan başka, hayatta beklentim yok,

Aklına hiç getirme, arayıp beni sorma,

Bilseniz ruhumda kopan fırtınaları,
Görseniz göç etmeye hazır turnaları,
Ruhumda yıkılan koskoca binaları,
Hala yaşıyor musun diye sorardınız,
Belki benim için kafayı yorardınız.