Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zaman gemisine bindim
Gidiyorum sona doğru
Durmadan sema döndüm
Gidiyorum Ona doğru

Gidiyorum yol önümde

Ne durmak var ne beklemek
Gidiyorum sona doğru
Sona erdi emeklemek
Gidiyorum sona doğru

Allahtır yoku var eden

Hoşça kal ey deni dünya
Uykumu kaçıran rüya
Bu son sözüm bu son dua
Gidiyorum sonsuzluğa

Eski bitti her şey yeni

Bu yollar ki uzun ince

Söylemim benim Veyselce

O yaşadı gündüz gece

Gidiyoruz gidenlerle
Hem ruhla hem bedenlerle,
Cevabı sıra karışmış,
Aklımızda nedenlerle.

Tebessümünle bile, yüreğim umutlandı,
Hayallere dalarak, sanırsın kanatlandı,
Uçmak elinde olsa, uçacak gökyüzüne,
Söyle yine ne oldu, neden yüzün sallandı.

Sevmek benim de hakkım, sevsen de sevmesen de,

Tövbe eden bir kul ol
Hakka götüren yol ol
Gıpta edilen rol ol
Ne sağ ol ne de sol ol
Unutma sen bir kulsun

Ekim ayının sekizi ve günlerden Pazardır
İnsanların çoğu okur pek azı da yazardır
Kapılmışız bir girdaba farkında bile değiliz
Oysa dünyada ki son durak son adres mezardır

Nisan ayının yirmisi günlerden Cumartesi
Her insanı beklemekte ötelerin ötesi
Sorunların aktörleri bencillik girdabında
Bu nedenle susturulmuş mazlum olanın sesi
Yok sayılmış insanlığın kurtuluş reçetesi

Siyasetin girdabında, kendinizi kaybetmeyin,
Sakın ola konjöktürün, arkası sıra gitmeyin,
Eylemimiz söyleminin, istisnasız Hakka ayan,
Sakın ha hesap gününü, hiç bir zaman unutmayın.