Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsanlığı çaldılar
Mazlumdan ah aldılar
İnsanlıktan çalanlar
Çaldıkça alçaldılar

Diyarbekir welatê min e
Mirovahî nîşana min e
Heke mijar Diyarbekir be
Ez bi hurmet bişkokên çakêtê xwe digirim

Bılmiyem bılisen mı bılmisen mı
Nelerı keybetmışem nelerı
Çaktırmıyam diye sanma kı çakmiyam
İçım yani yani da bı şe yapamiyam
Êlın memleketlerınde gerip gerip dolaşiyam
Hanı ênıklı kapılarımız ara kı bulasan

Herkes alim bir ben cahil
Cahillere oldum dahil
Bildiğim bir kum tanesi
Kum dediğin dolu sahil

Ben alim değilim, cahillerle de cahil olmak istemiyorum,
Tekamül yolunda katkı sağlayan herkese teşekkür ediyorum,
Cahillerin cehline prim verenleri gördükçe pes diyorum,
Yahu yeter konuşma artık demek istesem de diyemiyorum.

Okuyun anlayın cahil olmayın
Sakın cahillere dahil olmayın
Hikmeti ara bul, okuduğunda,
Unutma Cehalet, serseri mayın.

Tekamülü yakala
Laf anlatma sakala
Aslan olmak dururken
Kim ne desin çakala,

Kendi kutsalınıza, saygı duyuyorsanız,
Kimsenin kutsalına sakın ha saldırmayın,
Kendinizi karşının yerine koyarsanız,
Cahili cahil bilin, sözüne aldırmayın.

Alimim diyen kişi cahildir
Fani olan her şey buna dahildir
Aklı evvel kendini deniz sanır
Ya denizde balık ya da sahildir

Cahiller cahilliklerini kabul etmediklerinden cahildirler,
Cehlinde ısrarcılar hiç eksiksiz münafıklığa dahildirler.