Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

BEN HEP SENİ KISKANIRIM

Soluduğun havalardan,
Gördüğün tüm rüyalardan,
Sana bakan aynalardan.

Her kimi VE NEYİ SEVERSEM FANİ OLDUĞUMDAN YA BEN TERK EDİYORUM YA ONLAR BIRAKIP GİDİYOR,
BAKİ OLAN ALLAH HER ZAMAN DİRİ, BİLİYORUM Kİ O ÖLMÜYOR TEVBE EDERSEM beni af ediyor

Söylemek istiyorsan
Önce nefsine söyle
Ben de varım diyorsan,
Kasılıp durma öyle

Tu min afirandî, tu Xwedayê min î
Di qedera te de felah û rizgariya min e
Ez qels im, dizanim gunehên min pir in
Ez bendeyê te me, tu Xwedayê min î / Tu Rabbê min î

Yaratana götüren yol bilirim ben dini,
Fıtrattan uzak kalır kim yıkarsa bendini,
Fıtratı var eden bir birdir vahyin sahibi,
Birden uzak kalanlar yakmaktadır kendini.

NASIL DİYEYİM BU BEN

Yokluğun yüreğimi, hüzünlere daldırdı,
Ruhumu bedenimden, sıyırarak aldırdı,
Ruhsuz kalan bir beden, nasıl diyeyim bu ben,
Bana ait ne varsa, bu dünyadan kaldırdı.

Bebek idim büyüdüm
Sürünürken yürüdüm,
Şartlar esir eyledi
Ben doğarken hür idim.

Sensin beni ben eden
Sana aşık bu beden
Beni var eden sensin
Aramam başka neden

Değersizler ne bilsin değer nedir
Değersizlik toplumsal bir kenedir
Kendini merkez sanır değersiz
Onun bağımlılığı tek benedir

Bencillik yapınca beşer,
Rüzgar ben'e doğru eser,
Testere olmak dururken,
Neden beşer olur keser.