Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Diyorlar ki bu serseri
Serseri kimin eseri
Tuzu kurulara bakın
Kendine yontar keseri.

Kelimeler kifayetsiz benim seni anlatmam da
Sonsuzluğun sahibini anlatmaya gücüm yetmez
Sonuç alır mıyım bilmem, benim kendime çatmam da
Bu acizin terazisi asla bu sıkleti çekmez

Emrolunduğun gibi dosdoğru ol
Hakikate götürür dosdoğru yol
Konjöktür günü kurtarmış olsa da
Fıtratından saptırır seni bu rol

Vicdanlar cüzdanın önüne geçti
Merhamet derseniz dünyadan göçtü
İnsani değerler bir bir kayboldu
Söyleyin kim bize bu rolü seçti

Ne kimseye kuyruk olurum
Ne kimseden buyruk alırım
Fıtrat nerede çiğnenirse
Duyduğum an buruk olurum

Ucuz hamasete baş vurulmasın
Mazluma kimliği hiç sorulmasın
Dikkat edin yürekler burulmasın

Her şey Hakka ayan farkında olun
Kötülük yapmayın sevgiyle dolun

Şairler de susarsa gayrı toprak konuşur
Yüce divanda herkes davalıya buluşur
Her şey oldukça şeffaf çok hassas bir terazi
Kimi yüzlerde sevinç kimi yüzler buruşur

Bürüt müsün net misin
Sözünde senet misin
Topluma Cehennem mi
Yoksa sen Cennet misin

Baba deyince,
Yüreğim burkulur,
Hafif bir kıvılcımla başlar,
Çabuk tutuşur,
İçim yanar,
Gözlerim dolar,

BURMUŞLAR

Dünyanın çilesi bitmek bilmiyor,
Garibin acısı, dinmek bilmiyor,
Çileyle yaşayan, gülmek bilmiyor,