Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Aylardan Temmuzdur günlerden Cuma
İbret nazarıyla baktın mı muma
Her şey açık ve net görmüyor musun
Sen neden başını gömersin kuma

Unutmayın ki ölüm her kapıyı çalacak
Kimin günü dolmuşsa gelip onu alacak

Gitmem desen ne yazar dünya kurulu pazar
Bir giriş kapısıdır sana kazılan mezar

Nefis ikna olmakta diretiyor
Akıl bak oğlum ben inandım diyor
Akıl hakikat yolunun yolcusu
Akılsız nefis her haltı işliyor

Davet var Hak katına
Hem zahire hem batına
Derdine derman arayan
Baksın Hakkın ayatına

Her kim olursan ol yüce divan var
Yaptığın ne varsa gören duyan var
Uyarmadı deme bak söylüyorum
Elinde bir tövben bir de duan var

Baktığına iyi bak
Gördüğünü doğrula
İster siyah ister ak
Her ne varsa sorgula

Altyapıyla ilgili şekillenir sezgiler
Sezgilerle yön bulur yürekteki ezgiler
Her şey yerli yerinde ne eksik ne de fazla
Baktığında konuşur yüzündeki çizgiler

İnsan doğduk bari insan ölelim
İnsanlığı yaşayandan olalım
Kinden nefretten uzakta
Sevgi ile muhabbetle dolalım

Irkçıların piridir, şeytan aleyhi lane
Üstünlük taslamıştı Rabbimizin katında
Irkçılık yapan kişi gelmez asla imana
Irkçılık barınamaz müminin fıtratında

Ruhumun yaşadığı acıları duymadın
Yaktın bitirdin beni, zulmetmeye doymadın,
Çektiğim çileleri, acıdan mı saymadın,

Amacın nedir bari söyle ben de bileyim
Gülmeyi unutturdun, bırak bari öleyim.