Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Beni yanlış anlamış, sanırım birileri
Ölüleri düşünmem, düşündüm dirileri
Sussam yanlış anlıyor, konuşsam dinlemiyor
İfade etmek için, Allah vermiş dilleri.

ANILAR AH ANILAR

Derin izler bıraktı, ruhumuzda anılar,
Silmeye çalılştıkça, tekrardan canlandılar,
Üst üste belleğime, yapıştı zalim yıllar,

Öldük öldük dirildik
Öldükçe çok görüldük
Çok gören varsın görsün
Beni yıktık bir olduk.

Yıllardır hep uzaktan seyrederdim ben seni,
Seni görüyordum ya, bu bana yetiyordu
Adım adım izlerdim, yere düşen gölgeni,
Karanlıklar ne yazık, gölgeni yutuyordu.

Cesaretim olsaydı, karşına geçecektim,

Önce insanı...........ANDIM
Herkesi kendim..SANDIM
Herkes var olsun amma
Ben kendimden USANDIM

Ben kendimden vazgeçtim
Senden geçemiyorum
Aklımı aldın benden
Bir şey seçemiyorum

Bu gönül ne dilesin

Ben ırgatım söyle sen neyin nesi
Tekebbür etmekte görün hevesi
İflas eşiğinde iman sinesi

İblisin mesleği, tepeden bakmak,
İblis telin oldu, duymamış ahmak.

Beni sev demiyorum,
Sevgi emirle olmaz,
Ben artık gülmüyorum,
Ağlayanlar gülemez.

Sana beni soranlara, onu unuttum demişsin,
Unutmuş olman bende ki ateşimi söndürmüyor.
Bana ait her konuyu, itinayla dinlemişsin,
Her ne düşünürsen düşün, sana hasretim dinmiyor.

Hala vakit geç değilken, ne olur bir daha düşün,

Beni soruyorsanız, sizden farklı değilim,
Sizden önce nefsimi, uyarmaktır amacım,
Günahım vardır amma, yandan çarklı değilim,
Sözümü dinlemezsem, olamaz başka acım.