Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Düa ne bı destayı
Düa denge dılayı
Dıbejım kü bızanın
Mirowti bı rastaye

Ne güfte kaldı ne beste
Acı vardır her bir seste
Tomurcuklar açılmadı
Acılar var deste deste

Gül topladım deste deste
Gül kokladım bir nefeste
Bülbülün her ötüşünde
Her ses nota her söz beste

Desteğim insanlığa
Saygım var her varlığa
İstemem hiç bir varlık
Girmesin hiç darlığa

Salıdan Çarşambaya
Sözüm bayana baya
Ne olur destek verin
Olumlu her çabaya

Destê mı vekıriye
Dıbêm Xwedê tü zani
Dıl ve tobe kıriye
Ez neçar tüyi Gani

Ewro pancê Remezano
Goş bıdênê kâm se vano
Akı destê xwu Homarê
Tı çı büwazê ay dano

Anlatmaya yazmaya ve yaşamaya devam,
Anlatan yazan ve yaşayanlaradır duam.

Bilmem bu kaçıncı seferidir sonsuzluk treninin
Kimimiz kapı önlerinde inmeye odaklandık
Kimisinin inmeye hiç mi hiç gayreti görünmüyor
Oysa bu tren daha çok yolcu taşıyacak sonsuzluğa
Nihayetinde her binen kendi durağında inecektir
Tren geçmişten geleceğe yoluna devam edecektir

İnsanlığa muhalif olanlar,
Bekleme Müslüman da olamaz,
Sürmeye devam eder talanlar,
Ne oruç kurtarır ne de namaz.