Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Çekseler beni dara
Eksilmez ben de dara
Ey darayı kaybeden
Onu Kuranda ara.

Düşmüş olsam da dara,
Net meçhul, belli dara,
Darayı yok sayarsam,
Çeksinler beni dara.

Dara benim fıtratım,

İro cejna İniye
Dıbên mirovi çiye
Ki nızanı bızanı
Rasti u bratiye

Çejne WE PİROZ Dıkım
BÊ DÜA TIŞTIK NÂKIM
JI GEL MİROWÊRA
BOY DÜA DESTA RÂKIN

Dünyası Cennet olanın Cennet diye düşü olmaz
Mevsimleri hep bahardır onların hiç kışı olmaz
Pişmanlık tövbe ve özür uğramaz hiç semtlerine
Ölüm kapıya gelirse geriye dönüşü olmaz
Hepsi cehenneme girse bilin ki cehennem dolmaz

Ben dertlere aşinayım,
Uğraşma benimle doktor,
Dünyadan mı taşınayım,
Derdime dermanım yoktur.

Anlatsam kimse anlamaz,

Çek elini ey dünya, bırak artık yakamı,
İsteyene bıraktım, tacı tahtı makamı
Birden başka istemem, neyleyeyim rakamı

Sana da kalmayacak, sen de yok olacaksın
Sen de tomurcuk gibi gün gelir solacaksın

ÇEKEMEM DİYEMEZSİN

Sarardı yapraklı, ömür denen ağacın
Biter diye bekleme bitmez gözyaşın acın,
Arkandan ağlayacak yalnız ananla bacın,

Yan yattı mı tekerin
Ağırlaşır çekerin
Çalışmaktan vazgeçme
Beteri var beterin

Yine güneş çekildi, terk etti gökyüzünü,
Eylemine dikkat et, çek et dedi sözünü,
Sakın ha kul hakkıyla, çıkma yüce divana,
Kul hakkıyla çıkarsan, döveceksin dizini.