Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her kim ki dostça yaklaşır dostça ayrılır benden,
Dostlarıma feda olsun, taşıdığım bu beden.
Dostları biz seçmekteyiz, düşmanlar ise bizi,
Dostluk fıtratın gereği, bilmem düşmanlık neden,

Dünü kurtarmanın yolu, tövbe ile pişmanlıktır,
Günahta ısrar etmek de, yaratana düşmanlıktır.

Gün günlerden Cumartesi
Hayattan aldın mı dersi
Madem Allah var diyorsun
Düşme bırak artık ye'si

Dostunu tanımak istiyorsan,
Dostundan yardım iste bakalım,
Eğer birine dostumdur diyorsan,
Sadık olsun atmasın sana çalım.

Diyorum önce insan
Budur önemli olan,
Dostum olur her kim ki,
İnsana saygı duyan.

Ekim ayının sekizi
Dostum diye seçtim sizi
Geliniz takip edelim
Yol gösteren kutlu izi

Kanatları kırılmış bir kuş gibi

Uçacaktım birden yere çakıldım

Elli üç yaşında yirmide gibi

Hakikatin peşindeyim
Güzelliğin düşündeyim
Yeryüzüne adım attım
Her gün her an döşündeyim

Allah için sevmeli
Hakikati övmeli
İşlenen her günahta
Dizlerini dövmeli

Kendinizi övmeyin,
Hiç kimseye sövmeyin,
Ekileni biçince,
Dizinizi dövmeyin.