Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Temelsiz olmaz çatı,
Doğusuz olmaz batı,
En mutlu insan olur,
Kim geçerse sıratı.

İro cejna İniye
Dıbên mirovi çiye
Ki nızanı bızanı
Rasti u bratiye

Çejne WE PİROZ Dıkım
BÊ DÜA TIŞTIK NÂKIM
JI GEL MİROWÊRA
BOY DÜA DESTA RÂKIN

Akıl akıldan üstündür, akıllara soruyorum,
Akılların toplamını, derleyerek yoruyorum,
Ey benim güzel kardeşim, sana da var ihtiyacım,
Kendi düşüncemi bile, vahiyle çek ediyorum.

Zalimin ibadeti, kendisine tapmaktır,
Doğru yolu bırakıp, eğri yola sapmaktır,
Bilerek isteyerek, şeytandan rol kapmaktır,
Zalimler insanlığa, ihanet etmektedir,
Cehenneme iblisle birlikte gitmektedir.

Şerefsizin adı beşar,
Bu utanmaz neden yaşar,
Bu gidişle sanıyorum,
Beşar Cehenneme koşar.

HEL YESTEVİLLEZİYNE YEALEMUNE VELLEZİYNE LA YEALEMUN

Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu der ayeti kerime,
Nasıl bir olsun bilen uymalı değil mi öğrendiklerine,
Bilmeyenin niçin ve nasıl bilmediğidir önemli olan,
Bilen bildiğiyle amel etmişse kavuşur nimetlerine,

Ne Kürtlük bir dindir, ne Türklük bir din,
Dünyaya aittir, bu tür kimlikler,
Cenneti kalıcı, bir mekan edin,
Irkçılık yapacak, cehennemlikler

Adı sanı duyulmaz nice padişahların,
Esbabı mazlumlardan, aldıkları ahların,
Kibir dünyada terfi, mahşerde tenzil sağlar,
Cehennem mekanıdır, zulüm yapan şahların.

Al birini vur ötekine,
Bunlar sarılmışlar kine,
Dünya malına tapmışlar,
Doğru cehennem sirkine.