Sabahları gözlerini görmeden yüreğim uyanmıyor gülüşlere,
Seni bekliyor herşeyim bende olmak için güneş gibi.
Sen geç kalıyorsun ben de sana hasret,
Gözlerim yolda, kulağım adımlarında,ellerim soğukluğunda.
Korkuyorum yanında gözükmeye,
Korkuyorum birkaç kelime ile sesli düşünmeye.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
