Durmam ben artık bu şehirde.
Ne eskisi gibi bir insanlık var.
Nede bir arkadaşlık dostluk var.
Şimdi herşey menfaata dayanmış.
Kimse kimseyi tanımaz olmuş.
Ortalık yabazla zibidiyle dolmuş.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta