Şimdi eylül...
Varsın ağaçlar kendi derdine düşsün.
Benim mevsimlerle görülecek hesabım yok.
Sen geçip giden hiçbir şeye benzemiyorsun.
Bir vakit değilsin mesela,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




zarif ve derin bir anlatım var dizelerde. Özellikle “mevsimlerin zevâli var, senin bende hükmün bâkî” düşüncesi şiirin omurgasını oluşturmuş. çok güzeldi, tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta