Şımarık bir güvercindi kalbin;
Bilmezdi nereye konacağını.
Düşünmezdi, sonu neye varır diye.
O, kanat çırparken kimseye aldırmadan,
Uzaktan, izler dururdu kalbim;
Ve bilirdi, birgün yorulup da ona konacağını.
Bilirdi bilmesine, ama nereye çeksen oraya giderdi.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta