Şimdi dur, ben seni daha çok seveceğim.
Meğer sevilmek bilmemiş gözlerinin içine içine… Var mı destursuz?
İzin alacak halim mi var şu kalbin işi için?
Ne bir tanıdık lazımdır torpil dedikleri cinsten,
ne bir görücü usulü seramonisi.
Pattadanak seveceğim, dur!
On sekiz yıl oldu elini tutalı elim, şimdi sıra kalbimde, gözünü seveyim, dimdik dur!
Çocukluğunun evinden çıktık toparlandık koskocaman ve çok genç, seninle
Ortamızda “en genç kalbimiz” iki küçük elini kaldırmış, ellerimizi tutuyor, tutmalı!
Daha yeni başlıyor gün.
Biz geceyi yendik.
Kuşluk vakti bizim,
biz kuşluk vaktinin!
Güne dalacağız daha ağız burun, dur!
Diren DemircanKayıt Tarihi : 4.2.2026 12:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!