Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok af edersiniz şair, biz eşek olmayı kabullendikten sonra sırtımızdan yük eksik olmaz. Önce halka eşek olmamayı öğretelim dedik, başaramadık. Suç bizde öncelikle... BİZ ÖĞRETMENLERDE..
Harika bir şiirdi. Kutladım gönülden...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta