Hiçbir kelime boşlukta yok olmak için varolmadı. Kelimeler,düşüncemizde yokluktu.
Düşüncenin varolduğu andan ,varolmak için ve içimizden varlığa oluşandı düşüncenin oluşturduğu sözlerimiz.
Hiçbirimiz yoktuk, yokluktan geldiğimiz gibi ,sözlerimizle aynı anda hayata varolduk.
Daima varolan, kelimelerden varolduk tek varlığa.
Kendimizi okurken çoğu kez kaybolduk yada tamamen bambaşka kendi içimizde varolduk.
Daima sözcüklerimizdi bizi oluşturan ve olduran. Aslında oluşmadan önce birazda oluşmuş olan aslın için.
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Teşekkür ederim
güzel bir çalışma hayata farklı pencerelerden temaşa etme. duygular fikirler doğal çizgilerde birleşmiş. kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta