Ellerime girdi ağaç
Suyu kollarıma yürüdü,
Göğsümde boy verdi ağaç -
Aşağı doğru,
Dallar dallanır benden, kollar gibi.
Ağaçsın sen,
Yosunsun sen,
Üzerinden yeller esen menekşesin.
Bir çocuksun - şu kadarcık,
Bütün bunlar umurunda mı dünyanın.
Şiiri Değerlendir
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
yoksa
farketmediğimiz güzellikler mi
tebrikler
Ellerime girdi ağaç
Suyu kollarıma yürüdü,
Göğsümde boy verdi ağaç -
Aşağı doğru,
Dallar dallanır benden, kollar gibi.
Ağaçsın sen,
Yosunsun sen,
Üzerinden yeller esen menekşesin.
Bir çocuksun - şu kadarcık,
Bütün bunlar umurunda mı dünyanın.
Ezra POUND
Bu şiir bana FİLİZ isimli şiirimi anımsattı.
DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ:
Ellerime girdi ağaç: Sana dokundum. Ellerini tuttum.
Suyu kollarıma yürüdü: Seni hissettim. Ellerimden kollarıma doğru geldi o his.
Göğsümde boy verdi ağaç: Kalbime kadar geldi ve orada aşkın boy verdi.
Aşağı doğru: Sonra bedenime yayıldı sevdan.
Dallar dallanır benden, kollar gibi: O kadar büyüdü ki aşkın. Dal budak saldı bende.
Ağaçsın sen: Bir varlıksın sen… Bir canlısın sen… Ağaçsın. Benim ağacım.
Yosunsun sen: Ağaç da değil… Yosun… O kadar narinsin…
Üzerinden yeller esen menekşesin: Hatta bir menekşe… Sana dokunamam. Kıyamam. Ancak meltemler okşayabilir seni… İncitmeden…
Bir çocuksun - şu kadarcık: Küçüksün. Küçücük… O kadar toy, körpe… Dokunulmamış…
Bütün bunlar umurunda mı dünyanın: Fakat dünya o kadar acımasız ki!.. Acımasız insanlar mahvedecek seni! Yok edecek! Ne dalın kalacak ne yaprağın! Çiçeklenmeye bile fırsat bulamayacaksın. Ne yazık!..
***
ACIMASIZ DÜNYA
Sana dokundum. Ellerini tuttum.
Seni hissettim. Ellerimden kollarıma doğru geldi o his.
Kalbime kadar geldi ve orada aşkın boy verdi.
Sonra bedenime yayıldı sevdan.
O kadar büyüdü ki aşkın. Dal budak saldı bende. Varlığıma hâkim oldun.
Bir varlıksın sen… Bir canlısın sen… Ağaçsın. Benim ağacım.
Ağaç değil… Fidan da değil… Yosun… O kadar narinsin…
Hatta bir menekşe… Sana dokunamam. Kıyamam. Ancak rüzgârlar okşayabilir seni… İncitmeden…
Küçüksün. Küçücük… O kadar toy, körpe… Dokunulmamış…
Fakat dünya o kadar acımasız ki!.. Acımasız insanlar mahvedecek seni! Yok edecek! Ne dalın kalacak ne yaprağın! Çiçeklenmeye bile fırsat bulamayacaksın. Ne yazık!..
Mutluluklar…
Onur BİLGE
TÜM YORUMLAR (9)