Şiir Gözlü Kadın Şiiri - Şeref Işı

Önce gözlerin girdi dünyama
Sonra saçların,ellerin ve dudakların
Rehnedilmiş bir zamandan geliyordun
Büyüyordu dalgalar halinde duygularım
Sen büyüyordun içimde
Yaşanmamış zamanların tazeliği vardı bakışlarında
Çok uzaklardan gelen,çok yakın biri gibiydin
Sonra kuş sesleri gelirdi seninle
Sonra kornalar,çocuk seslerı ve balıkçı takaları
Akıp giden zamandı bir su gibi
Sen durdun yüreğimde
Gözlerinde mısra mısra şiirleri saklıyordun
Ve ben bütün şiirlerimi sana adlettim
Ben alışılmış şeyleri hiç sevmedim
İğreti bir elbiseydi üzerimde bu Dünya’nın sahte oyunları
Yaşamaksa dilediğimce,sevmekse gönlümce olmalıydı
Ve gönlüme yakınım,kalbimi bilenim hoş geldin
Her şey bambaşka oldu sen gelince,alışılmış her şeyden öte
Yeter susma artık şiir gözlüm
Bana bir imge ver bakışlarından
Karanlıklar içindeyim belki,tut ellerimden bana bir şarkı söyle
Gök mavisinden,deniz mavisinden
Yağmur ol yağ üstüme,güneş ol ısıt içimi
Bütün renkleri kat birbirine ve gökkuşağım ol
Bana bir şarkı söyle şiir gözlüm
Sustuğum her cümleyi bir sen duy istiyorum
Bir sen bil sana hissettiklerimi
Gir gönlümün kafesine ve ansızın çal kalbimi
Kimseler bilmesin bizi
Bir sen bil beni,yüreğimi
Bir sen bil şiir gözlüm bir sen bil BİZİ…