Sığmadım Şiiri - Musa Niyaz Erdem

Kapıyı sessiz kapattım,
Gürültüsü içimde kaldı.
Eşiği geçtim ama
Gölgem geride asılı.

Çift kişilik yorganda
Dünya kadar bir boşluk.
Gece uzun,
Nefesler sayısız ve soğuk.

Masada unutulmuş bir bardak,
Dibinde tortu;
Söyleyemediğim onca cümle
Orada boğuldu.

Aynaya baktım sonra,
Tanıdık bir yabancı.
Bir kişi eksilince
Her şey üstüne yürür.

Ne eve sığdım artık,
Ne bu tenin içine.
Boşluk fazla geldi bana.
Ve ben
Kendi içimde bile
Fazlalık kaldım.