Şifa Kürtçe Şiiri - Ömer Altun 2

Az karanlık
Dirhem kor
Biraz da sen
Uykusuzluğun ay ışığında rükûda kaldı özlemlerim
Doğrulsa kalp kırılacak
Secdeye kapansa ruh yanacak …
Evhamlı saatler limanında düşlerim vurdu karaya
Dalgalar his kırıntılarım iç çekişli ve muratsız
Lal mertebesinde ismin sayıklı kaldı lisan
Yüreğim mahşer edalısı
Şehir gözlerin girdabı
İklim yokluğun üryanlığında imtihan,
Göğüs kafesimde üşüyor kalbim
Ey yaralarım şifası
Dudakların yaralarıma farz...

Biraz gül kokusu
Biraz toprak kokusu
Biraz da sen
Lisanım dudağım arası safi hasret
Ar yağdı sevinçlere döndü Goncagüller açtı elem
Bir bilsen ne çok yorgun düştüm gözlerinden ırak sevgili
Yokluğun zemheri mevsimden sevdan yüreğimin arzında serpili gelincik çiçeği
İşlendi oya oya hasretliğin kirpiklerimin aklanmış uçlarına
Ey kalbine kalbimi yama ettiğim
Dudakların yaralarıma farz...

Biraz gün ışığı
Biraz kuş sesi
Ve daima sen...
Yokluğun harpında dermanı sen olan yüreğim kabullendi devşirme matemleri
Dikenli örgüler ardına sofra kurmuş hüzün, gözlerim parmaklıklar ardında bekler gözlerini
Destursuz gölgeler ardında sana rehinliğim iz düşüyor geceye, tebessümün öğlen vakti sıcaklığım
Musalla taşı gerdanlığı gelgitlerinde kanıyor aşk, hüznün sarnıcında güz güzelliğin efsunu
Hasret kuyusunda zuhur eden hançer yarası avazlar dilimde sancılı, sen yeşil beyaz aşk sancağım
Sözlerinden bihaber düğümlenen gözyaşım uğultusunda siman serabı alıyor gözlerimi, aklım gözlerin firarında
Ey eylül vurgunluğum
Dudakların yaralarıma farz...

saxkirin

pariyek agir
hindik tarî
Piçek ji te
Hestên min di bin ronahiya heyvê ya bêxewiyê de man
Ger rast be, dil wê bişkê
Ku bikeve secdê canê wî dişewite...
Xewnên min di bendera demjimêrên xemgîn de derketin
Pêlên hest, nalîn û bêhêvîtiya min a biçûk in
Di asta garnetê de navê te bêdeng mabû ser ziman
Dilê min qazancekî qiyametê ye
Bajar tora çavên te ye
Avhewa di çolê tunebûnê de ceribandinek e,
Dilê min di sînga min de sar e
dermankirina birînên min
Lêvên te bi birînên min ve girêdayî ne...

Piçek bîhnek gulan
Piçek bîhnek axê
Piçek ji te
Di navbera ziman û lêvên min de hesreta pak e
Kulîlkên gulan şîn bûn, derdê min
Ger te bizaniya ez çiqas westiyame, dûrî çavên te, delalê min.
Evîna ji demsalê, bingehê tunebûnê, kulîlka bapîrê li ser axa dilê min rijand
Hesreta te li ser çîpên sipî yên qermiçên min bi deqan hatiye xemilandin
Min dilê xwe xist dilê te
Lêvên te bi birînên min ve girêdayî ne...

tavê hindik
hin dengên çûkan
Û her dem tu...
Dilê min ê ku di şerê tunebûnê de dermanê wî yî, şîna kombûnê qebûl kir.
Xemgîniyê li pişt kelûpelên stirî maseyek daniye, çavên min li benda çavên te li pişt hespan.
Li pişt siyên bêsînor, rehîneya min ji te re şopa min li şevê dihêle, germahiya kenê te nîvro
Evîn xwîn diherikî di kulm û herikîna gerdena kevirê musala de
Birîna xençerê ya ku di kaniya hesretê de xuya dike, qîrîna min bi êş e li ser zimanê min, tu ala min a kesk û spî ya evînê.
Xeyala te çavên min di nav qîrîna hêsirên min de, hişê min ji çavên te direve
Qezenckirina min a Îlonê
Lêvên te bi birînên min ve girêdayî ne...