Geç Oldu Şiiri - Nuh Ali Berk

Yakın uzak ayırmadım kimseyi
Kırk elekten süzdüm amma geç oldu
Sormayın gönlümde ölen ölene
Bir bir mezar kazdım amma geç oldu
*
Yardım istemedim çıkıp çalıştım
Son günlerde ihanete alıştım
Bunca yıldır gam yüküyle dolaştım
Dertlerimi yazdım amma geç oldu
*
Hep zâlimlar beni buldu nedense
Felek bile bana çekti el ense
Aklım da bin soru bin bir vesvese
Bilmeceydi çözdüm amma geç oldu
*
Eğmemiştim kiç kimsenin kaşını
Çözemedim şu feleğin işini
Küçükken ezmedim, yılan başını
Büyüyünce ezdim amma geç oldu
*
İki yüzlü insanları, terk ettim
Yanlışım olduysa hemen çark ettim
Bire bir yaşadım bunu fark ettim
Şu hayattan bezdim amma geç oldu
*
En yakınlar hep kaşımda durdular
Kan bağım olanlar beni yordular
Hemi vurup hem de, hatır sordular
Bu oyunu sezdim amma geç oldu
*
Her şeyin üstünde namusum arım
Değere değenle dostluğa varım
Şunlar üç kağıtçı, bunlar dostlarım
Dedim tek tek dizdim amma geç oldu
*
Nere gitsem çıkmazlara girmişim
Boş boşuna ben kendimi yormuşum
Adam diye, boşa değer vermişim
Ben kendime kızdım amma geç oldu
*
Yön değilmiş benim yön bildiklerim
Beni uyandırdı son bildiklerim
Kan emen sülükmüş can bildiklerim
Öteledim yozdum amma geç oldu
*
Kul Hızır’ım zar zor bir düzen kurdum
Ben kendi yaramı hep kendim sardım
Sırtımdan vurmuşlar sonradan gördüm
Üstlerini çizdim amma geç oldu
Üstlerini çizdim amma geç oldu
*
Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)