Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Sevgiyi bilmez idim, ittiler Yar’a beni,
Yüreğimi yardılar, ettiler yara beni,
Yaptıkları ezayı yetersiz gördüler ki,
Kenarına götürüp, attılar yara beni,

(28 Aralık 2012 Cinaslı Kafiye)

Elden tutan dost ararken
Yaşlanmaktan korkmuyorum.
Necip bir milletim varken
Yaşlanmaktan korkmuyorum.

Dededen rüzgâr eserde,

İyisi-kötüsüyle Eski Yılı dürelim,
Yeni’ye gülümseyip, hayatı güldürelim,
Mutlu, umutlu olup pozitif düşünerek
Bizi, bize düşüren nefreti öldürelim.
*** (31 Aralık 2012)

Ayna oldum, bu milletin derdine,
Kendisini görmek isteyen baksın.
Âlem hasret, insanların merdine,
Okuyucum, derdimize ortaksın.

İyi olan; çirkin görmez, hoş görür,

ANILARDA GEZİNTİ
Bahçelerde gonca güller açarken,
Karanfiller hoş kokular saçarken,
Kelebekler dalga dalga uçarken,

Bir pembe sis sarıverir insanı,

Yurt denince, aklıma Anadolu geliyor,
Cennet gibi güzelsin, vatanım Anadolu.
Gözlerimin önünde bir hayal yükseliyor,
Dünyalara değersin, vatanım Anadolu.

Toprağın, çiftçilerin emeğiyle sürülmüş,

ÂLEM SEN’DEN SU BEKLİYOR

Yanık toprak şerha şerha yarıldı,
Canlanmaya su bekliyor Allah’ım.
Cılız kuzu, boş memeye sarıldı,
Anne koyun, su bekliyor Allah’ım.

ADALETİ GÖZETMEK

Çizgiyi net çizelim, herkes anlayıp bilsin,
Adalet uygularken, vicdanlar kaybolmasın.
Ölmek için gelenler, bu potada dirilsin,
Herkes ümitvar olsun, kimse mahzun olmasın.

AĞLAYAN BİR GÖNÜL (Hayali)

Mehtaptan yayılır tuhaf ışıklar,
Büyülendi yine tatlı âşıklar.

O esrar içinde birleşti eller,

Anılarda gezdim, gözlerim daldı,
Geçen eski günler mazide kaldı,
Yerini tozpembe bir hayal aldı

Nerde bacı-gardaş, nerde ağabey?
Geçmişte yaşamak, bambaşka bir şey.