Mahkum ettin insanı cennet var diye.
Cahilleri gerici yobazları yarattın niye.
Malları mülkü etmişsin onlara hediye.
Ey felek mazlumları sen sevmiyorsun.
Mezera giden geri gelmiyor bir daha.
Bu ölenler düşmanmı yaratan Allaha.
Açlıktan insanlar çıkmıyorlarsa sabaha.
Ey felek mazlumları sen sevmiyorsun.
Ağaya beylere hep içirirsin rakı şarap,
Bundan sonra bizlere güvenme yarap,
Yıllarca çektirdin yoksul fakirlere azap.
Ey felek mazlumları sen sevmiyorsun.
Fehmi.
İstersen çoban ol ister padişah paşa,
Ölüm gelince bakmaz gence ne yaşa.
Yaratanların işine asla karışmam haşa.
Ey felek mazlumları sen sevmiyorsun.
Kayıt Tarihi : 19.09.2026 18:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!