Bir karanlığın içinden elimi tutup çıkaran ışıksın sen,
En umutsuz gecemde sabahı hatırlatan.
Titreyen ruhuma sükûnet, yaralı kalbime merhemsin,
Ümidimi yitirdiğim yerde bana yeniden inancı öğreten.
Leyla değil adın belki; ama seni görünce çöller çiçek açtı içimde.
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 19:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!