Sevmek ağlamak mıdır” sevdiğinin ardından.
Her sevene umut verip; bağlayınca kendine,
Ocaklarda dövülen demir, misali,bendim,
Çağırdıkça ses gelmez,nerde kaldı sevdiğim,
Manzum topraklara” ayak bastım üstüne,
Muvakkat” hayat, elbet bir gün son bulur.
Sevenin hayali,sevilmenin ruhani,,,
Ağlamakla inletir,durmaz artık kaybolur:
Eğer ki uslanıp; dize gelirse sevmek.
Sevilmeyi bilmeli,sevmekle; sevilmeli.
Herkesi cahil bilip,ben bilirim diyene…
Destursuz o dergahtan” içeri girmemeli,,
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Güzel şiir. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta