Sevmedi Gitti Şiiri - Edip Emre Gürol

SEVMEDİ GİTTİ
Nefes gibi bir şeydi
Suydu, ekmek gibiydi
Nevmite umut gibiydi
Üstelik sevecek gibiydi
Sonra Sevmedi, gitti
Şimdi yalnızlığın buhranında
Bir Metafizik kuramında
En derin uykularımda
Ara ki bulasın seni
Vebali kime yazar bilemem ama
Günahtan yazar sensizliğin hesabını kader
Esamesi okunmaz çırpınışlarımın
Hesabı sorulmaz can kırıklarımın
Olsa imkanı bir kovaya doldursam
Alaz alaz yaksam tüm anılarımı
Bir kiralık katile vurdurtsam
Tüm sabit fikirlerimi,
Sana olan duygularımı
Bir mezar kazdırsam sonra
Açılmamak üzere
Gömsem yerin yedi kat dibine heveslerimi
Ve Tükenmek nedir bilmeyen ümitlerimi
Yoksa ne devran dönecek ne de sen
Biliyorum bilmesine de
Bekliyor işte ruh ile bu beden.