Seviyorsam Sanane Şiiri - Yahya Kaydul

Bütün kapıları kapattım üzerime,
Anahtarı ise denize attım.
Sana düşen öylece orada durmak,
Bana düşense seni, senden habersiz yaşamak.

​Bakma öyle şaşkın şaşkın...
Bu hikâyede senin imzan yok,
Sadece adın var.
Ben seni; imkânsızlığın o soğuk duvarlarına,
Hiç gelmeyecek mektupların boş satırlarına yazdım.
Seni sevmek;
Benim kendi kendime verdiğim bir mahkûmiyet;
Senden tahliye istemiyorum,
Anlıyor musun?
​Öyle bir sokağa saptım ki
Lambaları sönük, tabelaları silik...
Ama her köşesi buram buram sen kokuyor...

Sen şimdi sıcacık uykularındayken,
Ben senin hayalinle üşüyorum bu kuytuda.
Üşümek bile güzel,
Eğer sebebi sensen.

Zaten dünya dediğin ne ki?
Herkes birilerinin peşinde,
Herkes bir şeylerin eksikliğinde...
Benim eksiğim sensin!
Tamam;
Ama bu eksikliği,
Kimse doldurmasın istiyorum!
Seni eksik yaşamayı,
Başkasını tam yaşamaya değişmem ben.

​Şimdi...
Gidebilirsin.
Hatta gitmelisin.
Sen gittikçe,
Bende daha çok büyüyeceksin çünkü!

Sen orada öylece dur;
Bir heykel gibi,
Bir resim gibi...
Dokunma benim yangınıma,
Dokunma benim sokağıma.
Seni sevmek benim imtihanım!
Bu sınavdan kalmaya can atıyorum ben.
Seni seviyorumsam bundan sana ne?

​"Gözlerin diyorum...
Oraya hiç girmeyelim.
Çünkü ben o gözlerde kaybolmayı değil,
O gözlerin uzağında yok olmayı seçtim.
Senden habersiz, sana rağmen..."
Gözlerine tutkunsam bundan sanane?