Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Varolmak sonuna kadar!
Sonlar yeni başlangıçlara gebe... Kimbilir ne zaman, nerede, nasıl?
Yaşamın evrenselliğinde asılırım bir parça ucundan!
Özelimde yaşamı; en kötü şartlarda en iyisiyle doyasıya, azimle, üretken, zamanla yarışırcasına, abartıyı hakedercesine, bazen ümidin sabrı ile bazen yırtıcı bazen sevgi ile, bu canımda emanet olarak
taşıdığım bilincimi, zekamı, aklımı, mücadelesini, bedelini ödeyerek hakettiğim kazanımlarımı, bilgimi, birikimlerimi sunarak, devrederek ...
