Sevdiğimsin tek eşimsin, gül yüzün hiç solmasın
Nevbahardan dem alırken, kalbe hicrân dolmasın
Gel ki ömrüm neş’e bulsun ,asla hazân olmasın
Nevbahardan dem alırken, kalbe hicrân dolmasın
fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta