Sevgiliye Hasretlik. Şiiri - Bilal Esen

Maviliklere bütünmüş deniz sahilindeyim, martılar kanat çırpıyor hasret rüzgarlarına karşı. Dalgalar üzerime haykırıyor yalnızlığıma teselli olmak olma ister gibi. Gök gürültüleri arasında hırçınlaşan yağmur bulutları göz yaşlarıma inat ıslatıyor tüm bedenimi. Sensiz yaşam bu mudur diye geçiyor aklımdan, şarkılar mırıldayan sesin kulaklarımda çınlamaya başlıyor hüzzam makamında gönül yaralarıma merhem olmak ister gibi. Ellerimi açıp Tanrıya yalvarıyorum, sensiz kalmaktan, sesinden uzak bakışlarından mahrum, sevdana mahkûm bırakma beni diye.
Sevmek bu mudur? Aşkın tarifi bu mu? gönül yarasının merhemi yok mudur Allah aşkına.
Göz yaşlarım şiirlerime nota oluyor haykırırcasına, namelerden yüreğime yansıyan çığlıklar yeni yeni yangınlar çıkartıyor ruhumdaki özlemlerimle. Umutlarımda ki düşlerim kırlarda sele dönüşüp çağlayanlardan ses veriyor tüm benliğimi sararcasına.
Çevreme bakıyorum rengarenk menekşeler parlıyor pırıl, pırıl. Papatyalar ak pak ışıldıyor gözlerinin parlaklığı gibi. Kuşların cıvıldayışları sensizliği yansıtır misali çınlıyor kulaklarımda. Tabiat senden almış tüm güzelliklerini ve renklerini. Her haliyle seni hatırlatırcasına yansıyor göz bebeklerimde. Uzaklardan bakıyorum hayatı senli yaşamamamın anlamını içime sindirerek kalbimin teselli bulması için. Oysa seni anlatmak başka bir dünyada senli yaşamanın mutluğunu dile getirmenin zevkini tatmak isterdim.
Ne yazık ki Kalemim bitkin, kelimeler kifayetsiz kalıyor yokluğunda senli birlikteliğimin özlemiyle tarifini yansıtmaya.