Sevgiliye Şiiri - Nail Ergun

Keşke aşka sürüklemeseydim hiç seni
Tatmasaydın elimden bu lezzetli zehiri.
Bilemedim alev alev yanıp kavrulacağını,
İçine kapanarak boşluğa savrulacağını..

Her adını andığımda yanardı hep dudaklarım Kimseler bilmedi ki sevdamı. İçimde sakladım
Ne ismini duydular, ne de yüzünü gördüler
Ama hepsi, yalnızca seni sevdiğimi bildiler.

Zaman adlı mefhum durmuyor, akıp gidiyor.
Bedenimi almaya gelen, kapıda beni bekliyor.
Ah sevgilim.. Sanki yolun sonuna varıyorum
Ama hala ilk günkü gibi hep seni arıyorum.

Bir gece karanlıkta kayan yıldızlar gibi,
Yanarak, hızla üstünden geçeceğim.
Nolur kaldır başını, son kez bak bana.
Kül olmama az kaldı, yakında söneceğim

Hiçliğe açılan o büyük kapıdan geçerek
Bir cisimken görünmezliğe bürüneceğim.
Uzanacağım herkes gibi kara geleceğe.
Ben de derinlere dalıp, sessizce göçeceğim

Nereye savrulur gider küllerim, kimbilir karanlıkta?
Kim görür kim farkeder ki beni, o büyük boşlukta?
Varken bir anda yok olacağım derin sonsuzlukta
Alemlerin kaybolduğu uçsuz bucaksızlıkta.