Kelimelerin yetmediği, cümlelerin anlamsızlaştığı zamanlar vardır.
İşte o an, kalbim en çok seninle konuşur; çünkü sen, tarif edilemeyensin.
Seni tarif edecek bir söz bulamıyorum…
Ne sözcükler yetiyor, ne cümleler taşıyabiliyor seni.
Bütün kitaplar sustuğunda, kalbim yine seninle konuşmaya devam ediyor.
Bir benzetmeye sığmıyorsun; ne bir şiire, ne bir resme, ne bir ezgiye…
Sana sadece “sevgilim” diyebiliyorum
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta



