Sevgili …
Sükûtumun kem yazgısında kirpiklerinden yükselir iken dolunay çıkmaz hislerin ümitsizliğinde tükendi gönlüm ilkyaz sahifeleri. Ümmiydim sevda alfabesinden yana evvel yutkunamamıştım adını sonra gülüşlerine darağacı saklanmıştım soluklarımı...
Nasılsın gönlüm ah u zarı?
Halen gözlerin tebessüm ettiğin zaman yıldızları gölgede bırakıyor mu?
Mahcup olduğun vakit yanakların kızarıklığında soluyor mu güller?
Beni sorarsan eğer makul bir âdem oldum herhalde kimse ile alıp verdiğim bir meselem yok. Kimseleri tanımıyorum ve dostluk kurmaya yeltenmiyorum iç dünyam fırtınalarında daima devridaim ediyorum sana biriktirdiğim cümleleri. Bazı geceler rüya mı desem düş mü bilemediğim hayaller kuruyor veya görüyorum. Biliyor musun bazen çok kızıyorsun bana bazen de o can yakan ömür kısaltan sualin ateşine bırakıyorsun gönlümü.
Sevdiceğim aklımda aklımı kısıltan sorular (Bilmem sende halen beni yaşıyor musun...?)
Hasretin yangını sonrası veda etti sürur simamdan…
Uzun soluklu yaprak döküşlerimden sonra ahvalim dil ile dudak arafında sıkışıp kalan cümle acizliği. Beti benzi solmuş sevdam dillendirir iken genzimde vuslat düşlerini adımların hezimetinde ezilmenin tadına varıyor ruhum.
Artık seni hiç aramıyorum ne gazetelerin şiir köşelerinde ne sosyal mecralarda ne de ortak tanıdığımız insanlara seni sormuyorum.
Olurda olur olmaz bir cümle duyarım veyahut resmini görürüm diye bahsini dahi açmıyor açamıyorum kimselere.
Gelincik çiçeğim sahi unuttun mu beni?
Kurtuldun mu hasretimden?
Hani bir keresinde erik ağacı yaprakları ve kabristandakiler şahitliğinde ne bu cihanda nede öte âlemde bir anlığına unutmayacağım seni diye söz vermiştim.
Unuttun mu sahiden beni?
Bilmelisin ki halende katrelerimi saklıyorum isminden.
Kırma maral bakışlarını sitem de etme şahidimdir gönlümü teğet geçen iklimler, penceremde kuruyan deniz ve gözlerimin kanadı kırılmış martı hüznü incitmedim ismin harflerini incitmem de…
Sevgili Rukenim gönlüm mizacı, dalgın bakışlarım müsebbibi…
Sanırım bu yazacağım son mektup olacak bilmediğimden dolayı adresini ırmaklara bırakacağım ve biliyorum ki cümle kelimelerim buharlaşıp bir gün göğünde bulut olup hasretim yağacak yüreğine kimseler bilmese de gönlüm is kokusundan sen tanıyacaksın.
Vasiyetimdir sana sakın firak provaları dersleri alma henüz yaşamadık henüz tıltılız kalbimiz bedenimiz koza sarılı.
Sabret gönlüm masalı vuslat sırat köprüsünde sonra…
20250226-20250227
Ömer Altun 2
Kayıt Tarihi : 27.2.2025 08:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!